(Diana Bloemendal 2010)


Glozel is een gehuchtje in de gemeente Ferrières-sur-Sichon.

In 1924 vond de jongeman Emile Fradin toen hij en zijn grootvader aan het ploegen waren naar eigen zeggen een aantal oudheidkundige voorwerpen die uit de tijd van de laatste ijstijd stamden. Naast voorwerpen die duidelijk tot de steentijd behoorden waren er echter ook een aantal tabletten met inscripties. Het leek een alfabetisch schrift van 22 tekens te zijn dat verwantschap toonde met het Fenicische alfabet, alsmede met het Tifinagh.

Een commissie geleerden verwees de vondst resoluut naar het rijk der fabelen en verklaarde het een vervalsing. De vinder heeft echter zijn hele leven volgehouden (hij overleed in maart 2010) dat hij te goeder trouw geweest was en dat de voorwerpen in het kleine museum dat hij beheerde (in Ferrières-sur-Sichon, departement Allier) echt waren. In 1977 heeft men de tabletten aan een C14 en thermoluminescentie-datering onderworpen, een techniek die in 1927 nog onbekend was. De resultaten bevestigden de hoge ouderdom van de tabletten. Het bleek echter dat sommige voorwerpen van 1000 tot 2000 jaar VC waren, andere weer van 500 VC en weer andere uit de Middeleeuwen dateerden.

De omstreden vondst van Glozel is een geliefd onderwerp van degenen die de theorie aanhangen dat er al voor het einde van de laatste ijstijd een hoge menselijke beschaving moet zijn geweest. Volgens Plato ging 9000 jaar voor zijn tijd Atlantis ten onder en de vondst in Glozel zou dan van overlevenden van deze gebeurtenis afkomstig zijn. De wetenschap blijft echter zeer sceptisch op het punt van de hoge ijstijdcultuur, vooral omdat er tussen het einde van de ijstijd (circa 11.000 jaar geleden en inderdaad zo'n 9000 jaar voor Plato) en het ontstaan van de eerste goedgedocumenteerde beschavingen (Sumer, Egypte enzovoort) wel een erg groot gat zit. (bron: Wikipedia en DB) Zoals een deskundige zei in de film die in het museum van Glozel wordt vertoond "Het gegeven dat men in de ijstijd over een alfabet zou beschikken is net zoiets als zeggen dat men in de Gallo-Romeinse tijd televisie had." Onmogelijk dus. Of toch niet?

Waarom zou een 17-jarige jongen 1.000 objecten namaken en in de grond stoppen? Waar zou hij de tijd en de kennis vandaan gehaald moeten hebben? Als je het museum bezoekt, dat nu door de dochter van Emile Fradin beheerd wordt, vallen de enorme hoeveelheid en diversiteit van voorwerpen op. Het runenschrift, dat nog steeds niet naar volle tevredenheid is ontcijferd, vertoont inderdaad overeenkomsten met runen die we al kennen uit andere oude culturen. Sommige botten en stenen vertonen gravures van rendieren, een dier dat alleen in de ijstijd in dit gedeelte van Europa voorkwam. Kortom, Glozel blijft een mysterie. Op de website www.glozel.net staan de meest recente onderzoeken maar hun conclusie is dat als men echt achter de waarheid van Glozel wil komen, men de vindplaats opnieuw moet openen en onderzoeken. Wij zijn het met hen eens en zijn heel nieuwsgierig naar wat daar ooit voor conclusie aan verbonden gaat worden.


Eigenlijk is het niet toegestaan om foto's te maken zei de dochter van Fradin,
maar ach. Vooruit dan maar.

Een urn in de vorm van een menselijk hoofd.

Een hanger van bot in de vorm van een paardenkopje.


Het geheimzinnige en omstreden runenschrift.


Naast het museum is een pad naar de oorspronkelijke vindplaats van de voorwerpen.
Een mooie wandeling door de glooiende weilanden.


Het 'Champs des morts" (veld der doden).
Zo genoemd naar de grafheuvels die er liggen. Nu nog onaangeraakt.

Nieuwsgierig geworden? www.museedeglozel.com

Emile Fradin (links) dokter Morlet, die de voorwerpen
voor zover mogelijk determineerde. Na de ontdekking door Fradin,
nam Morlet de opgravingen verder over in samenwerking met Fradin.



Fradin en zijn grootvader, met wie hij aan het ploegen was toen
een van de ossen wegzakte in een gat. Toen Fradin de os bevrijd had
vond hij een ruimte met voorwerpen.